سلام
چند روز پیش ، مدیر مدرسه پسرم به بچه ها گفت که میخوایم شما ها رو ببریم اردوی سرچشمه محلات و شهربازی ، هر کی میاد5000 تومن پول بیاره ناهار و صبحانه و میوه هم با مدرسه است و اگرم خواستین تو شهربازی سوار اسباب بازی ها بشین پول همراه تون بیارین !
پارسال بچه ها رو برده بودن پارک نزدیک خونه مون .حوالی عصر بود که ناظم مدرسه پسرمو با چونه ی باند پیچی شده تحویل مون داد !

با اینکه من و همسرم اصلا دلمون نمی خواست بفرستیمش ولی از یه طرفم دلمون نمی اومد دل پسر مونو بشکنیم . با کلی سفارشات و گوشزد کردن نکات ایمنی ، روز دوشنبه 9 اردیبهشت صبح ساعت 6و نیم به سمت مدرسه به راه افتاد . اون قدر از دست مدیر مدرسه اعصابم خورد بود که نگو ... اخه یه چند تا بچه ابتدایی رو ادم برمی داره میبره یه شهر دور که چی بشه ؟ تو همین شهر خودمونم توی یه پارک میشد کلی به بچه ها خوش بگذره !
هی دعا کردم سلامت برن و برگردن . تمام پولی که داشتم رو براش صدقه گذاشتم .( شرمنده جیبم کمی خالی بود ) هی دعا کردم کسی بلا ملا سرش نیاره . هی از پنجره نگاه کردم تا اخرش ساعت 6 و نیم عصر از دور دیدم داره میاد و دلم اروم گرفت .
بعد از اومدنش شروع کرد با خوشحالی از اونجا تعریف کردن ، و با خنده گفت : مامان اتوبوس قرار بود ساعت 7 بیاد ولی 8 و نیم اومد بعد 8 ساعت تو راه بودیم من هر دو بار حالم بهم خورد . بار اول روی صندلی بالا اوردم و مدیر جا مو عوض کرد و بهم قرص داد . بار دوم راننده نگه داشت و من توی جوب بالا اوردم !

بعد ، اونجا رفتیم سر چشمه و من با لباس رفتم تو اب ... من : تو اب ؟ با لباس ؟ پسرم : اره هوا گرم بود و لباسم زود خشک شد . بعدش صبحانه بهمون ساندیس و کیک دادن و ناهار یه سیخ کباب با پلو ... تازه تو ماشین گریه هم کردم ! من : چرا ؟ پسرم : اخه خسته شده بودم .
اون اونقدر خسته بود که با لباس بیرونی خوابش برد . و فردا که با مامانم اینا رفته بودیم رستوران و چلو کباب خوردیم اصلا غذا نخورد فقط بعد از خوردن  یه لقمه از کباب گفت : این کبابه چقدر خوشمزه است . دیروز کبابش اصلا مزه نداشت ! بعد هر از گاهی گوله میشد و میگفت : مامان ! حالم بده ! که نتونست بره مدرسه . و همین طور روز بعد و روز بعدش .... اخرشم روز معلم که براش لحظه شماری میکرد تا کادوی معلمش رو بهش بده ، هم نتونست بره مدرسه و صبحش حسابی دل و روده اش به هم ریخت و با جیغ و داد و فریاد سه بار بالا اورد  و بعدش ساعت ها اروم گرفت و خوابید !
* اخه ادم عاقل چند تا بچه کوچیک رو میبره یه مسافرت طولانی ؟ که 8 ساعت فقط تو راه باشن ؟
* این همه پول دادیم بچه مونو مسموم کنن و بیارن !
* اصلا از اردو رفتن بچه ها خوشم نمی آد !
* راستی روز معلم به همه معلم های بدبخت مبارک !
* منم چند دوره معلم بودم . برای بچه های ابتدایی .هر روز با سر درد می اومدم خونه و حوصله هیچ کسو نداشتم !اون موقع بود که فهمیدم در طول مدتی که مدرسه میرفتم چه بلاهایی سر معلم هام می اوردم و چه خون به جگرشون میکردم !
* خواهش میکنم یه کوچولو به اونا احترام کنین .لطفا !
* مامانم اینا 5 - 6 روزی اومده بودن اینجا . به همراه مهتاب و بچه هاش و بعد از چند روز شوهر و مادرشوهرش هم اومدن .

* اینم از نی نی ما ! و ماجرای صندلی کذایی!

از اول

بچه ها

 وبلاگ مامان نی نی یک ساله شد

اوایل که می رفتم تو اینترنت فقط بلد بودم یه کلمه سرچ کنم و دونه دونه موارد پیدا شده رو باز می کردم و میدیدم . اون موقع ها اصلا نمی دونستم فرق سایت با وبلاگ چیه ؟ وقتی که به یه وبلاگ میرفتم فکر میکردم که برای اون پول پرداختن ! و فکر میکردم که نوشتن تو اینترنت سواد مخصوصی میخواد !تا اینکه حدود یه سال و خورده ای قبل یه خیر ندیده که اون موقع ها لباس میش تنش کرده بود ادرس وبلاگشو به همسرم داد و اون وقت بود که فهمیدیم وبلاگ نویسی رایگان و خیلی اسونه !

شوهرم همون موقع ها یه وبلاگ درست کرد و به سلیقه ی من تو اندازه فونت یا رنگش یا رنگ قالب هیچ اهمیتی نداد  . یه بار یکی از تنظیمات وبلاگشو یه کوچولو تغییر دادم که کلی دعوام کرد !منم ازش خواستم که برا خودم یه وبلاگ داشته باشم که اجازه داد و من این جا رو ساختم ! اسم سایه رو هم اون برام انتخاب کرد . البته نه برای وبلاگ . یه بار که داشتم برای یه وبلاگ نظر می نوشتم پرسیدم اسمم رو بنویسم ؟ گفت بنویس سایه ... که این اسم روم موند و منم شدم سایه - مامان نی نی ! اولا همسرم بهم سوژه میداد. هر اتفاقی که می افتاد بهم میگفت اینو بنویس تو وبلاگت . یا چرا از فلان ماجرا ننوشتی ؟ ولی کم کم پای دیگران به وبلاگم باز شد و کم کم اقایون هم اومدن و نظر دادن و شوهرم کمی حساس شد . بعد از مدتی که میدید تموم فکر و ذکرم شده نت و وبلاگ و کارای خونه عقب موند برام وقت گذاشت . بعد از مدتی گفت عجب غلطی کردم گذاشتم وبلاگ درست کنی ها !!!

* الانم که به وبلاگم میگه پیفلاگ !!! البته من اصلا ناراحت نمیشم ! خوب ادم باید یه جوری حسودی شو نشون بده دیگه !!!
* اون موقع نی نی ۴-۵ ماهش بود .

* خیلی هیجان زده ام ! انگار که تولد بچه امه

* اولین کسی رو که باهاش دوست شدم و لینکش کردم بانــوی جنگل بود !اولین کسی که باهاش صحبت کردم تـــــــرنم و اولین کسی که دیدمش ســـتاره جنگل بود

* اولین قالب وبلاگم قالب عشق( صورتی ) بود .

* خیلیا بهم میگن چیه همه اش نشستی تو خونه . دلت نمی پوسه ؟ چرا بیرون نمیری ؟... اخه وقتی من این همه دوست و اشنا دارم و در یه لحظه از اینجا میرم سنندج . اصفهان . قم . مشهد . شیراز و .... دیگه خسته و کوفته کجا برم بیرون ؟

* خیلی دلم می خواد بدونم که دوستام از کجا و چطوری با من اشنا شدن ؟ یا از کدوم مطلبم بیشتر خوششون اومده ؟

* از وقتی وبلاگ دار شدم یه حسی در من بوجود اومده که هیچ وقت تنها نیستم . همیشه یکی هست که به فکرم باشه . حتی اگه هیچ وقت منو ندیده باشه ! و واقعا خوش حالم برای داشتن دوستای مهربونی مثل شما !

* یاس خاکی یه خبر بد تو وبلاگش نوشته بود : توي وبلاگ نوشـــین مامان هستی  خوندم  فوت غم انگيز ســــــــحــــــر عزيز ،خيلي دلم گرفت و کلي غصه خوردم........مخصوصا وقتي حس کردم تو تعطيلات عيد که اکثر ما ها خوش ميگذرونديم مادري جوان و مهربون که به قيمت جونش باردار شده بود ( دکترا بعد از تصادف در زمان بارداري اول و مردن بچه اش حامله شدن رو براش ممنوع کرده بودن ولي سحر به عشق مادر شدن اين خطر رو قبول کرد و هنوز طعم خوش مادر شدن رو نچشيده بود که ) چند روز بعد از تولد پويان عزيزش و قبل از اينکه يک دل سير اونو بغل کنه براي هميشه خاموش شد...روحش شاد . همین الان پسرم اومد و گفت مامان یکی از همکلاسی هاش تصادف کرد و مرد !!! امسال چقدر از بچه های مدرسه پسرم یتیم میشن !!!

* اینم یه ۵ دقیقه ای ۴ چشمی نگاه کنین خوب ؟ هیپنوتیزم شدین ؟

* خدانگهدار

گریه ام گرفته

چقدر برای تولد وبلاگم خوشحال بودم

اه ....  از دست این بلاگفا

فقط یه لحظه با ثبتش فاصله داشتم که اشتباهی بک اسپیس رو زدم و .....