شهر من ، من به تو می اندیشم ... نه به تنهایی خویش
از پس شیشیه تو را میبینم ... که گرفتی مرا در بر خویش

من وضـو با نفـــــــس خیال تو میگیرم ... و تو را می خوانم
و به شوق فـــــــــردا که تو را خواهم دیــد ... منتظر می مانم

تن من پاره ای از ان تن توست
و قشنگ ترین شبای پر ستاره ، شب توست ....

* شهر من ... با اینکه دلم نمی خواد بیام پیشت ولی میدونم تا نسیمت از کیلومتر ها دور تر  به مشامم برسه دلم پر از شادی و شور میشه !!!

* داریم میریم به یه سفر دور و دراز .... مدتی که نیستم تنهام نذارین !

* دلم نمی خواد برم !!!! اخه بعدش نمیذارن بیام !!!

* این عکس خیابون مامانم ایناست .

* از اونجا هم سعی میکنم اپ کنم ! ولی اگه نتونستم بهتون سر بزنم باید ببخشید .

* اینم از دست خط من  . نمیدونید چه کشیدم از دست نی نی تا این دو کلوم رو نوشتم ...تازه خودکار محبوبم هم گم و گور شده بود !

* خوب دیگه ... خداحافظ همین حالا ...

سلام

 از طرف یه روستا از همسرم خواستن که بره اونجا و یه سری کارایی رو با هم انجام بدن . کارشون 4- 5 روزی طول میکشد و برای اونا سخت بود که هر روز بیان و همسرمو ببرن و بیارن . برای همین بهش پیشنهاد کردن که با خانواده چند روزی رو تو اون روستا بمونه . یه خونه رو بهش نشون دادن و گفتن که یه اتاق مستقل تو این خونه هست که حیاطش با یه پیر مرد و پیرزن 70 - 80 ساله مشترکه و اونها کاری به کارتون ندارن .
 وقتی همسرم این موضوع رو مطرح کرد اصلا خوشم نیومد . از جو روستا اصلا خوشم نمیاد . ولی نخواستم کم بیارم و ناچار قبول کردم . تو راه از یه جاهای کویری رد شدیم و بعدش رسیدیم به یه جای سرسبز و پر درخت .

بعد فهمیدیم که به خاطر خشکسالی اب روستا یه روز در میون اونهم فقط 2 - 3 ساعت وصل میشه ! و تازه توی دستشویی هم اصلا لوله کشی اب نبود . تنها منبع اب روستا یه چشمه بود که مردم دبه دبه اب میگرفتن و میبردن خونه شون . و یا ظرف و لباس رو میبردن سر چشمه و اونجا میشستن !!! تو اتاق مون فقط یه پنکه و کلمن و یه سماور و چند تا استکان و ظرف بود و دیگر هیچ ! و اون خونه ،حموم نداشت و صاحب خونه یه الاغ و چند تایی مرغ و خروس و گوسفند داشتن .
تو اون چند روز نه تلویزیون داشتیم و نه موبایلمون انتن داشت و نه دسترسی به نت . از صبح تا شب فقط کار مون این بود که الکی دراز بکشیم و ثانیه ها رو بشموریم و تنمون رو که کک ها گزیدم بودن بخارونیم . و خرابکاری های نی نی رو ماسمالی کنیم .
 غذا رو خودشون برامون میفرستادن و میوه هم از باغشون می اوردن . اونجا پر از باغ گیلاس و زرد الو و توت سفید و شاتوت بود . تو حیاط اون خونه یه درخت توت سیاه بود و هر بار که داشتیم توت می خوردیم نی نی چنان گندی به دست و صورتش و لباسش و رو فرشی و پرده میزد که نگو .

                                   
یه بار نی نی اب کلمن رو ریخت روی قالی دست باف پشمی اونها که مجبور شدیم ببریمش تو افتاب تا خشک بشه .( حالا چطور به اون خانومه فهموندم که بچه اینجا رو با آب خیس کرده بوده نه با جیش ... بماند ) یه استکانم شکوند و ...
مثلا گفته بودن که یه زن و شوهر پیر فقط اونجان . ولی نوه ی دانشجو شونم برای دیدن اونها چند روزی اومده بود اونجا . و همین طور هی خونه شون پر بود از فرزندان و نوه ها شون .
برای تجدید وضو باید کشیک میکشیدیم تا کسی تو حیاط نباشه و بدو افتابه به دست تا نصف حیاط نرفته یکی از در میومد بیرون !
یه صبح ساعت 7 که شوهرم رفته بود بیرون ، اروم چشام باز شد و دیدم یه سیاهی بزرگ گوشه ی اتاقه ! خشکم زد ! چشامو تنگ و گشاد کردم دیدم دست داره ! تازه فهمیدم که پیرزنه ( با چادر مشکی ) اومده تو اتاق مون و داره با سماورش ور میره ! اولش من که حسابی شرمنده شده بودم خودمو زدم به خواب ! بعد دیدم نه ، خانمه نمی خواد رفع زحمت کنه الکی که انگار تازه بیدار شدم سلام کردم و نشستم . اونم بدون هیچ خجالتی کلی باهام صحبت کرد !
و متوجه شدم که هر وقت ما بیرون میریم اون میاد تو و به سماور نفتیش سر میزنه و حساب خورد و خوراکمونم داره ! به دخترش شکایتمونو کرده بود که چرا میوه ای که براشون بردم نخوردن و گذاشتن یه گوشه و چرا رو تشک نخوابیدن و .....
 و وقتی داشتیم از اون روستا برمی گشتیم انگار که از زندان خلاص شده باشیم شنگول بودیم !

* چی بود اون قدیما یه شعری می خوندن ... خوشا به حالت ای روستایی چه شاد و خرم چه با صفایی ... اه اه این روستاها خوش به حال داره ؟
* من از طبیعت و روستا خیلی خوشم میاد ولی از زندگی تو روستایی که امکانات رفاهی نداره و منم مجبور باشم تو یه اتاق زندانی باشم ، متنفرم !
* از بی اجازه داخل شدن دیگران به حریم خصوصی مون هم اصلا خوشم نمیاد !
* از کنجکاوی زیاد روستایی ها تو کار دیگران مخصوصا غریبه ها هم خیلی بدم میاد .
* اونجا یه دختره دبیرستای ازم پرسید : اسم تون چیه ؟ گفتم : سایه . گفت : فامیلیتون چیه ؟ گفتم : مگه فرقی میکنه ؟ گفت : همین جوری . می خوام بدونم !

* عین همین سوال و جواب قبلا هم بار ها اتفاق افتاده بود . طرف اسم مون ، فامیلیمون ، فرزند چندمیم ، میزان تحصیلات من و همسرم ، محل تولدمون ، محل تولد بابا و مامان مون ، شغل باباهامون ، شغل خواهر برادرامون ، تعداد فرزندان خواهر برادرامون ، ایا از خودمون خونه و زمین داریم یا نه ، و .... همه رو پشت سر هم ازم پرسید ! جلوی چند نفر دیگه ! و من اخرش دیگه اعصابم خورد شد و با تمسخر گفتم خوب سوال دیگه ای نیست ؟

* این سفر حدودا مال یک ماه پیشه !

*رجب هم از راه رسید . ۲ ماه بیشتر تا رمضان نمونده ... میلاد امام باقر هم مبارک باشه . راستی ستاره ی عشق و مهتاب جونم ابجیای مجازی و غیر مجازی ام تولدتون مبارک !

  سلام

نی نی که 18 ماهش تموم شد ، بردمش مرکز بهداشت برای زدن واکسن . توی مرکز بهداشت ما ، فقط یه خانم به کارا میرسه و تا 12 بیشتر کار نمیکنه و هر بار که من میرفتم سرم غر میزد که مگه بهت نگفتم اول وقت بیا ؟ چرا الان اومدی ؟
یه بار توی بارداریم که تو صف طویل اونجا نشسته بودم ، یه اقا و خانمی که بعد از من اومدن و 1ونیم ساعت معطل شدم بودن ، میرن با اون خانمه دعوا که یعنی چی ؟ چرا اینجا این طوریه و ... خانومه گفت محاله شما این مدت اومده باشین و حق ندارید صدا تونو بالا ببرید ! یهو اقاهه منو نشون میده و میگه این خانوم شاهده ! از اونموقع به بعد خانومه منو تو ذهنش سپرد و هر دفعه سرم غر میزد !
منم 5 ماه نی نی رو نبردم برای اندازه گیری قد و وزن ! ( خوب چیکار کنم تقصیر اون خانومه است که مثل دیو میمونه )
روز اول که رفتم برای واکسن حدود 10 و نیم بود . که گفتن فردا بیا . نوبت بهت نمیرسه .
فرداش ساعت 9 اونجا بودم . تا 11 ایستادم که گفتن بقیه برن .
فرداش برای بار سوم 8 و ربع ، یه ربع قبل از شروع کارشون با خوشحالی رفتم که دیدم به ! 10 نفری اونجان و زنبیل گذاشتن ! سیاهی چشام که خوابید ، تازه بهوش اومدم که کفشای نی نی رو پاش نکردم و فکر کردم تا رفتم اونجا کارم تمومه و بر می گردم و نی نی هم که با پای واکسن زده نمی تونه راه بره و ...
هر کی میرفت توی اتاق ، 25 - 30 دقیقه طول میداد !!!تازه فهمیدم که اون خانوم بد اخلاقه رفته و یه تازه کار اومده و اون با ارامش کار میکنه و بقیه از دست کندکاریش اعصاب براشون نمونده . اون وقت من تو دلم گفتم اخیش ... از اون دیو راحت شدم !
 2 ساعت گذشت . دیگه کلافه شده بودیم . تا یکی از اتاق بیرون میومد دو تا می رفتن تو ! منم که رفتم تو دیدم 3 نفر تازه اون تو هستن ! وقتی اونا داشتن به کاراشون میرسیدن ، خودم نی نی رو گذاشتم روی ترازو و وزن شو نوشتم ! بعد قد شو اندازه گیری کردم . بعد از جعبه ی قطره ها برای خودم و دو تا از خانومای دیگه که با هم دوست شده بودیم قطره برداشتم ( نخیرم .از خانومه اجازه گرفتم ). بعد در باز شد و یکی با ناراحتی گلایه کرد .خانومه گفت میدونه که با بچه اومدن و ساعت ها معطل شدن خیلی سخته . مخصوصا تو گرما ، ولی تقصیر اون نیست تا بخواد تمام سوالات رو بپرسه و توی کارت واکسن و پرونده و دفتر اصلی وارد کنه خوب طول میکشه . از مرکز هم براش همکار نمی فرستن و فکر میکنن جمعیت اینجا خیلی کمه و نیازی به همکار نیست . و گفت خودتون از وضع این جا براشون بگین . من شماره رو ازش گرفتم و رفتم بیرون و برای خانوم های شاکی توضیح دادم و شماره رو بهشون دادم .( دقت داشته باشین که نی نی همه اش بغلم بود )  و دوباره اومدم تو !تقریبا خانومایی که کارای غیر ضروری داشتن تا جمعیت رو میدیدن عقب گرد میکردن .و فقط مادرایی که نی نی شون واکسن داشت مونده بودن .
به خانومه گفتم اینا همه چند باره که اومدن و رفتن .خیلیا شون حاضرن فقط یه واکسن بزنن و برن . اون خانومه یه زنگ به رییسش زد ولی نتونست پیداش کنه . من هی گفتم بابا ما همه راضی هستیم فقط واکسن بزنیم . خانومه قبول کرد ، یهو در باز شد و ده ها کله ی اخمو و عبوس و کلافه پیدا شد و هر کدوم شروع کردن به غر زدن ... اون خانومه دست و پاشو گم کرد .من گفتم بابا شما مگه راضی نیستین که فقط واکسن بزنین و برین ؟ خانومه هم به حرف اومد و گفت قد و وزنشونم اندازه می گیرم و فقط توی کارت وارد میکنم ولی سوال نمی پرسم خوب ؟ فقط قول بدین ظرف مدت یه هفته کارت ها رو بیارین تا توی پرونده و دفتر وارد کنم ! من با خودم گفتم این جماعت تا دلش قرص بشه دیگه بی خیال دنیا میشه به خانومه گفتم بابا کارت شونو نده الان ، بگو بعدا بیان بگیرن ! اونم یکم فکر کرد و با لبخند گفت باشه !
یه منظره ای بود که نگو ... همه ی مامانا ریختن تو اتاق . خانومه داد میزد یکی که بیکاره پنبه الکل درست کنه ! خودتون قطره بردارین ... بقیه تند تند بچه ها شونو روی وزنه میذاشتن و اون یاد داشت میکرد ...
منم گفتم :ببخشید خانوم !نوبت من بودا ! اول کار منو برس بعد ....
وقتی داشتم از اونجا بیرون می اومدم ساعت 11 بود . و من با تنی عرق کرده و کمری دو لا شده و بدنی کوفته و اعصابی داغون ، بچه به بغل خودمو رسوندم خونه !

* یه بار به نی نی گفتم بگو گاو ! نی نی با دهن باز چند ثانیه نگاهم کرد و زور زد و گفت : گاخ !!

* نی نی صدای گاو . ببعی و مرغ و بلده بگه . به هر نوع پرنده میگه گدگدا . از خیلی قبل پیش وقتی میگفتیم یک ... زودی میگفت :۲ . نی نی مامان و بابا مو مامان و بابا صدا میکنه . هنوزم کتاب می خوره . یک گوشه ی کتابو کاملا خمیر میکنه تو دهنش و اروم اروم میخورتش !!!

* بابا و مامان و بابابزرگ و مامان بزرگم اومده بودن چند روزی خونه ی ما ! زندگی با ادمای مسن چقدر سخته !!!!!!

روز تولد حضرت زهرا و روز زن و مادر رو به همه ی خانم ها و مامان های مهربون و زحمت کش تبریک میگم .

مامان جونی خودم روزت مبارک . دوست دارم . منو برای تمام زحمت هایی که بهت دادم ببخش و برام دعا کن که مادر خوبی باشم . به قول ستاره ی عشق مادری خیلی سخته !