چند وقت قبل یه چند تا از کارای نی نی رو نوشته بودم و بعد نشد بذارمش تو وبلاگ . امروز یه سری به فایلم زدم و دیدمشون . گفتم اگه زود تر نذارمشون دیگه قدیمی میشن .این کارا مال حدود دو سه ماه پیشه . اینا رو که دیدین از کارای جدیدشم براتون میگم !

نی نی : آب .
 بیا اب !
نه ... آب .
 تو یه لیوان دیگه می خوای ...بیا ...
نه ... آب !!
اب تو بطری می خوای ؟
نه ... آب !!!
شیر می خوای ؟
نه ... آب !!!!
گرسنه ای ؟ هَم بدم ؟
نه ... آب !!!!!
زرد الو می خوای ؟
نه ... آب !!!!!!
اخه چی بدم بهت ؟ چی می خوای ؟
آب !

!!!!!!!!!!!!!!

***

(من مشغول نوشتن پشت کامپیوتر )
نی نی : بابا
باباش : بله ؟
بابا
بله ؟
مَ ایده نینَ بالا
( بالا ؟ نگاهی به نی نی کردم . روی صندلی کناری من ایستاده بود .)
من : اِ !!!! این چطوری رفته اون بالا !!!
باباش : به به ....  مادر سربه هوا !

***

نی نی : مامان
بله ؟
ـ :مامان !
بله ؟
ـ :مامان
بله ؟؟
ـ :مامان !
بله
ـ :مامان
بله !!!!
ـ :مااامااان
بله !
ـ : اَدَ دَدیده دودا دید دِه .
 دودا دید دِه ؟
ـ :آده ( اره )
اوهوم !

***

* نی نی الان کلمات زیادی بلده . به هر چیز بسته بندی شده ای که خریده میشه میگه مسنی ( = بستنی )حتی اگه رشته و نمک و ... باشه .
*  همه اش دلش می خواد بغلش کنیم و ببریمش کنار پنجره تا بیرون رو تماشا کنه . اخه بچه رو دو هفته یه بار هم نمی بریمش بیرون !!! بابا جونش هم میگه اگه ببرمش ددری میشه !هر و قت هم که می خواد بره بیرون یا کفشش یا لباس بیرونی شو میاره و میگه بوسوس ( = بپوش )
* غذا که می خواد بخوره قاشق نمی گیره ... و با دست دونه دونه برنج رو میذاره دهنش و بعد یه خورده که می خوره دستاشو بالا میاره و میگه دس سی ( = دستشویی ) و بین غذا خوردن دو سه بار باید پاشم و دست شو بشورم . وقتی هم که به دستش مایع دستشویی میمالم با ذوق بهم نگاه میکنه !
* به مامان بزرگ هاش میگه مامان و به بابابزرگاش میگه بابا . البته کسی بهش یاد نداد و خودش این طور صداشون کرد . داداش و عمو و عمه و خاله رو هم خیلی قشنگ مثل ادم بزرگا میگه !
* وقتی یکی رو که دوسش داره رو بعد از مدتی میبینه خیلی باحال میگه سیام ( = سلام ) وقت خداحافظی هم دستشو از مچ می گردونه و میگه خساسس ( = خداحافظ ) یا میگه بایای ( = بای بای )
* چند شبه که شبا قبل از خواب براش کتاب قصه میخونم . دیگه ول نمی کنه و هی دو باره و دوباره میگه بوقون ( = بخون ) منم وقتی که دیگه چشام کور میشه و نمی دونم چطور از دستش خلاص بشم چراغ و خاموش میکنم .
* و معمولا وقتی که حسابی کار خونه سرم ریخته میاد و دستا شو تا جایی که میتونه بالا میاره و میگه بخل ( = بغل ) یا میگه بالا .
* وقتی می خواد یه کلمه ای رو با تاکید بگه مثلا بگه بغلم کن میگه بَ بغل ... یا با بالا .
عاشق اینه که تو ایینه ی دست شویی خودشو ببینه . معمولا وقتی پاشو می شورم باید جلوی ایینه مدتی داشته باشمش !
* خیلی وقتا بهمون زور میگه و مجبور مون میکنه از روی صندلی پاشیم تا اون بشینه . یا یه میوه یا یه چیزی رو که دست کس دیگه ای هست رو می خواد . برا همین معمولا اول میذاریم نی نی انتخاب کنه . و همیشه هم بزرگتر و بهتره رو انتخاب میکنه !
* مدتیه که یهو از این رو به اون رو میشه . از یه نی نی ناز و ملوس یهو تبدیل به یه موجود لجوج و جیغ جیغو می شه و تا یه چیز میشه قهر میکنه یا جیغ و گریه راه میندازه . وقتایی که بدون لج گریه میکنه با یه دست جلوی دهن و بینی شو میگیره و حسابی خوردنی میشه .
* جمله هم میسازه ... البته حدود ۴ ماه پیش اولین جمله شو گفت . اب بده !
                  
* عاشق اب بازی تو اتاقه . که بهش میگه اببادی ( = اب بازی ) .
* وقتی صداش کنیم با دهن باز میگه ها ؟ بعد ما میگیم ها نه بله ! اونم زودی میگه بله .اسمشم میگه آآنه ( = ریحانه )
* به توپ و بادکنک میگه بوب .
* اعضای بدنش رو میشناسه و از حیوونا هاپو و گاو و ببعی و مرغ و ( که به همه نوع پرنده میگه گدگدا ) ماهی و  گربه رو میشناسه و صداهاشونم میدونه .
* و همیشه هم افعال معکوس بکار میبره و هر چی رو که بخواد و ازش بپرسیم که اینو می خوای میگه : نه !

وقتی به دنیا میای قبل از اینکه چشاتو باز کنی همون طور که سر و ته نگهت داشتن می زنی زیر گریه !

شاید گریه ات از سر ترس باشه ولی وقتی که مامان و بابا تو دیدی بهشون لبخند میزنی و ترست از یادت میره ...

 اون زمانی که با مهربونی بغلت میکنن و دستت رو میگیرن تا راه رفتن یاد بگیری شاد ترین موجود روی زمینی ...

کم کم بزرگ میشی ... ازدواج می کنی ... خودت بچه دار می شی ... و تمام زندگیت میشه بچه ات و شوهرت ... اون وقت تو باید دست نی نی تو بگیری و راه رفتن یادش بدی ... اون موقع نی نی تو شاد ترین موجود روی زمینه و تو یه ادم خسته ... درست مثل مادرت ... مثل پدرت ... تازه اون وقت یادت می افته که وااااای چقدر پدر و مادرم برام زحمت کشیدن ... چه خون دلی خوردن تا من بزرگ شم ... با خودت می گی : من باید برای این همه محبت ازشون تشکر کنم . ولی نمی دونی چطور .با خودت می گی باید یه روز برم دست بوسیشون باید برم و بهشون بگم که چقدر برام عزیزن . باید از این به بعد بیشتر به اونها محبت و احترام کنم ... ولی فعلا وقت نداری . میذاری برای یه وقت دیگه . اونقدر سرگرم زندگیت هستی که یه روز از پشت تلفن بهت میگن زودی بیا که مادر و پدرت فوت شدن .

تنها کاری که از دستت بر میاد اینه که کمی گریه کنی و سعی کنی مراسم ترحیم اونها به بهترین صورت انجام بشه .  یه گل رو مزار شون می ذاری و بعد فراموش می کنی .

بچه هات که بزرگ شدن و رفتن سر خونه و زندگی شون مثل خودت یادشون میره که تو زندگی شون به جز همسر و بچه ها کس دیگه ای هم بوده . روزها میان و میرن و تو چشمت به در خشک میشه .  اونقدر ضعیف و نا توان میشی که دیگه بدون عصا راه رفتن برات مشکله . دیگه نای رفتن و سر زدن به اونها رو هم نداری . دیگه تو شاد ترین موجود روی زمین نیستی . شاید غمگین ترین شون باشی . کم کم روزی میاد که میبینی یه غریبه کنار بسترت اومده و می خواد تو رو با خودش ببره . ولی تو دلت نمی خواد بری . دلت می خواد بمونی . پیش بچه هات . پیش نوه هات . تو خونه ی خودت ....

اما کاریش نمی شه کرد . تو میری . ولی بازم هستی . می تونی ببینی که بچه هات سر خاکت گریه میکنن و گلی میذارن و میرن و بعد دیگه هیچ ... اهی میکشی و یاد خودت می افتی ...

                   ــــ-ــــ-ــــ-ــــ-ــــ-ــــ-ــــ-ــــ-ــــ-ــــ-ــــ-ــــ

* شوهر عمه ام ۶ روز پیش فوت کرد . عمه کوچیکه ام زن دومش بود . فقط ۷ سال از ازدواجش می گذشت و تنها یه پسر ۴ ساله داره که اونقدر بچه است که روز دفن باباش دلش برای تولدی که قرار بود براش بگیرن اب شده بود و همه اش با خنده می دوئید و بازی می کرد .

دلم برای عمه ام کبابه . با اینکه بچه های شوهرش ادمای بدی نیستن ولی معلوم نیست سر ارث و میراث چه بلایی سر عمه بیارن . طفلک چقدر تو زندگیش زجر کشید . اخرین بچه بود و خیلی وابسته به مادرش . ۱۸ سالش که شد مادرش مرد . افتاد زیر دست زن داداش ( زن عموم ). ۱۱ سال با پدر و برادر و زن برادرش زندگی کرد و تا برادرش خونه دار شد و رفت و اون خواست طعم اسایش رو بچشه پدرش فوت کرد . ۲۹ سالش بود و دیگه جایی برای زندگی نداشت . اومد خونه ی بابای من . دو سالی که با اونها زندگی کرد هم زیاد بهش خوش نگذشت . خواهرام بچه بودن و اومدن یه عمه بزرگتر براشون ملموس نبود . عمه وقتی خواهرام میرفتن مدرسه از بیکاری ریخت و پاشای اونها رو مرتب می کرد . وقتی بچه ها بر می گشتن سرش غر میزدن که چرا به وسایل شون دست زده . بابای منم که داداش بزرگه بود و ابهتی داشت واسه خودش . و عمه تنها دل خوشیش یه تقویم کوچولو بود که با یه مداد ریز گاهی اوقات توش یه چیزایی می نوشت . اون تمام عشق شو داد به پسر من که اون موقع شیر خوره بود . هنوزم پسرمو خیلی خیلی دوست داره .متاسفانه تو شهر ما دختری که سنش به ۳۰ برسه دیگه محاله براش خواستگار خوبی پیدابشه . همه دنبال دختر های کوچیکن و کم کم دخترای ۲۴ - ۲۵ ساله می مونن . برای همین مجبور شد با شوهرش ازدواج کنه که دو برابر سن خودش بود . ولی شوهرش خیلی سرحال و سالم بود . دلش کمی درد می کرد که معلوم شد سرطان تمام بدنش رو گرفته . ولی اون از سرطان فوت نکرد .۲۰ روز بیمارستان بود و ۵ روز بعد از اینکه دکتر جوابش کرد ایست قلبی کرد و مرد . خدا رحمتش کنه . ما که بدی ازش ندیدیم .

* زندگی چقدر مسخره است .نه اومدنت دست خودته نه رفتنت . امد و رفت . مثل رفتن به یک سفر ... یه سفر طولانی ...  وقتی فکر میکنم این رفت ها برای فامیل درجه یک خودم هم ممکنه اتفاق بی افته سرم سیاهی میره .

* برگشتم خونه اما اصلا حال خوشی ندارم ....

کمک !

شهر من منو قورت داده !

هنوزم تو دل شهر خودم غوطه ورم !

یکی یه چیز بد بوی چندش اور بیاره جلوی چشای شهرم تا حالش بهم بخوره و منو تف کنه بیرون !

دیگه طاقت این دل و روده ی شرجی و خفه رو ندارم !

اهاااااااااااای

اهاااااااااااااااااای

شهر من ! میشنوی ؟ دیگه ازت خسته شدم  . شوهرم بیشتر از من .

هر کاری هم میکنیم که مثل پینوکیو و پدر ژپتو که از دل نهنگ اومدن بیرون مام بیام بعضیا دو دستی پا مونو گرفتن و نمی ذارن خلاص شیم !

* هیچ جا خونه ی ادم نمیشه ! حتی اگه توی کاخی با هزار خدم و هشم باشی ...

* شوهرم میگه شهر ما چه گناهی کرده . ما از شرایط خسته شدیم ! اگه اینجا یه خونه داشتیم که مشکلی نداشتیم ... خوب اینم حرفیه !

* از خونه ی مادر شوهرم اپیدم !