نوشـــته های یـه مــامـان

نماز جمعه با نی نی

mamane-nini — Sat, 14 Nov 2009 12:40:18 GMT

سلام

شوهرم یه دوستی داره که تو این چهار سالی که ما اومدیم اینجا 3 تا عید غدیر و 2 بار هم شام اومدن خونه مون ولی ما یه بارم نرفتیم خونه شون . نمیدونم دلیلش چی بود ولی طبق معمول باید گفت که مشغله و بچه مدرسه ای و ... دیگه کم کم اونها داشتن گله میکردن که خلاصه 5 شنبه شب شوهرم به دوستش زنگید که ما فردا یه سری میایم خونه تون . طرف هم اصرار کرد که ما شام جایی دعوتیم شما ناهار بیاین و ما هم قبول کردیم . بعد از گذاشتن تلفن یادمون اومد که ای بابا ما قرار بود فردا رو که روز دحو الارضه روزه بگیریم که ! میدونستیم که خودشونم مشتاقن که فردا روزه باشن دوباره زنگیدیم که اقا ممنون ما ناهار نمیایم و فقط یه سر میایم تا همدیگه رو ببینیم . قرار گذاشتن برای صبح جمعه . و با دیر خوابیدن دیشبش مجبور شدیم زودتر از معمول جمعه ها پاشیم .

بعد از اونجا رفتیم نماز جمعه . فکر کنم این اولین نماز جمعه ای بود که با نی نی رفته بودم . یه چند باری با نی نی تو نماز جماعت شرکت کرده بودم که یا اون قدر نی نی بود که همش گریه میکرد و من سر نماز مجبور میشدم فراداش کنم و زودتر تمومش کنم که بهش برسم یا اینکه سر نماز راه افتاد واسه خودش رفت و میخواست از در مسجد بره بیرون که جلوشو گرفتن ... خلاصه اینبار بدتر از قبل بود چون پوشک هم نداشت و میترسیدم نکنه جایی رو نجس کنه . خلاصه موقع خوندن خطبه ها فقط داشت بیسکوئیت میخورد و به بچه ها نگاه میکرد . همین که امام جمعه خواست تکبیره الاحرامو بگه نی نی گفت من جیش دارم ! من مثل برق گرفته ها تنها کاری که کردم این بود که نی نی از رو زمین قاپیدمو مثل فرفره هی دور خودم چرخیدم !!! اصلا نمیدونستم دستشوئی کدوم طرفه تازه دور تا دورم ادمهای ایستاده به نماز و منم اوائل صف و در خروجی اخر صف و جلوی نمازگذارها پر از کیف و کفش و وسایل و ...

حالا چطوری رسیدم تا در خروجی بماند . انتظامات در رو برام باز کرد تا برم بیرون و وقتی رفتم بیرون تازه یادم افتاد که کفشمو نیاوردم و حالا هر چی به اونهایی که بیرون بودن و روی فرش نشسته بودن گفتم که خواهش میکنم جون مادرتون یه چیزی بدین بپوشم بچه رو ببرم دستشوئی همه یا کور و کر مادرزاد بودن یا تازه اومده بودن ( به یکی گفتم ببخشید یه کفشی چیزی دارین من بپوشم گفت من تازه اومدم !!! ) یهو یادم افتاد موقع در اوردن کفش یه دمپایی کهنه یه گوشه افتاده بود زود رفتم اونو گرفتم و دویدم به سمت دستشوئی ( که خیلی هم نزدیک نبود ) و بعد از یه عالمه پله رفتم پایین و با کلی عجله و دل اشوبه بچه رو سرپا گرفتم که دیدم ایشون ۲ ثانیه بعد با خیال اسوده فرمودن که کردم ! حالا هر چی هم که من بهش گفتم که هیچی رو کردی ؟ کو ؟ جیش کن خسته شدم ! سودی نبخشید و من شادمانه وقتی به پشت در محل نمازجمعه رسیدم مجبور شدم صبر کنم تا 3 رکعت باقیمانده ی نماز عصر رو هم بخونن و در ها رو باز کنن تا بتونم کفشها و کیف دربندمو در اغوش بگیرم !

بعد از اون مردان خانواده تصمیم گرفتن که یه سری هم به خونه ی نیمه کارمون بزنیم و رفتیم . هی دو طبقه رو بالا و پایین کردیم و خاک نوش جان کردیم و لباسهای تیره ی مان را روشن نمودیم که روحمان جلا یافت . بعد هم یه دور 180 درجه ای دور شهر گشتیم و پیاده روی کردیم و وقتی که زبانمان از حلقوم تقریبا 20 سانت بیرون زده بود به خانه برگشتیم و نمازی با حضور قلب خواندیم و به خاطر تنگی وقت برای درست کردن افطاری کباب کوبیده ای نوش جان کردیم که حسابی چسبید جایتان خالی .

* همسایه مون 4 روزه که رفته کربلا ! به همراه شوهرش ! شوهرش مسئولیتی توی کاروان زیارتی داره و زیاد به کربلا میره و این یعنی من حدود 10 روز از دستش راحتم .

* فردا مامانم و بابام و مادرشوهرم با هم میان اینجا . بنابر این چند روزی نمیتونم بهتون سر بزنم . البته اگه باز هم مثل دفعه های قبل کنسل نشه ...

* فردا موعد اجاره خونه مون تموم میشه ... خدا کنه صاحب خونه قصد بیرون کردن مونو نداشته باشه یا اجاره رو زیادش نکنه . وگرنه مجبوریم بریم توی خونه ی نیمه کاره مون چادر بزنیم ... که نه در داره اتاقاش و نه شیشه داره پنجره هاش نه کابینت و شیر الات و نه گاز کشی شده !

* لطفا اسامی پیشنهادی تونو برای نی نی مون بدین . چون دیگه نی نی از نی نی بودن خارج شده و من میخوام از تولد سه سالگیش که ۱۹ اذره دیگه بهش نی نی نگم . چه اسمی رو میشه برای یه دختر کوچولوی شیطون و با مزه و جیگر مامانش به کار برد که هم در یک کلمه همه ی این معانی رو برسونه ؟

* چقدر دلم میخواد قالبمو عوض کنم ! خیلی قسمتی که متن توش قرار میگیره باریکه ! ابنوس جان ببخش اگه باز اومدی و سر گیجه گرفتی ... تا پیدا کردن نیمه ی گمشده ام !!!! باید تحمل کنی . اگرم کسی به جز لینکهای قالب دونی توی پیوندام جایی رو سراغ داشت لطفا معرفی کنه که هم اکنون نیازمند قالب هستم .

* چقد از این شکلکام خوشم میاد فقط زیادی کله کنده ان نه ؟ به نظر شما فونت ریز با شکلک گنده میاد یا فونت رو درست تر کنم ؟ یا از این شکلکا استفاده نکنم ؟ نمیدونین وقت گذاشتن این شکلکا چقدر نی نیم میخنده و خوشش میاد . اگه دوست دارین از این شکلکا استفاده کنین باید روی یکی از اونها کلیک کنین تا لینک دانلودش باز بشه و بعد از دانلود نصبش کنین و بعدشم وقتی ان لاین هستین فقط میتونین ازش استفاده کنین .

همسایه روبروئی مون

mamane-nini — Tue, 10 Nov 2009 13:19:18 GMT

سلام

همسایه ی روبروئی مون یه خانوم سرزنده و شاد و پر نشاط بود که توی اکثر جمع های زنونه و جلسات قران و تفسیر حضور داشت . هر جا بود تیکه مینداخت و خوشمزگی میکرد . با جثه ی کوچیکی که داشت هیچ کس فکر نمیکرد که ۲۹ سالش باشه و ۲ تا بچه مدرسه ای داشته باشه ... هر روز که بچه هاش میرفتن مدرسه اونم میزد بیرون و گاهی حتی تا ۱ و نیم ظهر هم نمیرسید و بچه هاش میرفتن خونه ی همسایه ی دیگه و کلیدی که مادرش به همسایه سپرده بود رو میگرفتن و میرفتن خونه . خلاصه اون همیشه منو برای تو خونه موندنم سرزنش میکرد و گاهی هم بهم تیکه مینداخت و میگفت مرغ کرچ !!! که البته خیلی هم بهم بر میخورد ... اصلا حال میکرد وقتی به کسی تیکه مینداخت یا سر به سرش میذاشت یا کنفش میکرد . واسه همینم من زیاد باهاش راحت نبودم و زیاد باهاش ارتباط نداشتم .

یه روز ساعت ۴ عصر زنگ خونه رو زد و به من خابالود گفت بیا بریم پیاده روی ! منم یه جورایی خراب رفاقتم ( الکی میگم روم نمیشه به کسی نه بگم ! ) و باهاش رفتم بیرون که با یه ادم داغون و مچاله روبرو شدم که بعد از سه بار گریه کردن بهم گفت که افسردگی گرفته و استرس شدید داره و از اضطراب زیاد شبا تا صبح خوابش نمیبره حتی بعد از خوردن قرص خواب و رفتن پیش دکتر و مشاور و دکتر گیاهی و دعا نویس و زیارت و نذر و توسل هم نتیجه نداده !!! من هاج و واج نمیدونستم چی بهش بگم و تنها کاری که کردم این بود که بحث رو عوض کنم و حرفهای خنده دار و مطالب بامزه براش تعریف کنم ! اون شب یکی دیگه از همسایه ها اومد و گفت بیا که حالش خیلی بده و گریه ی شدید میکنه بیا شاید این طوری حالش عوض شه !!!

چند روز بعد ساعت ۶ و ۲۰ دقیقه صبح اومد و گفت بریم پیاده روی ...  توی پیاده روی هم همش فکرهای منفی داره و ناراحته .
یه بار ۸ صبح اومد و گفت بیا بریم پشت بوم ! میگه دوست داره افتابو ببینه .
یه بار ۷ شب اومد خونه مون و گفت قوز بالا قوز شده و حامله هم شده ! گریه که میترسم بچه ام ناقص بشه از این همه قرص و استرس ... با اینکه دکترش بهش گفته بود اینها دارو های مجاز بارداریه . بهم گفت تو اعصابت تو خونه خورد نمیشه ؟ بهش گفتم که تو اینترنت یه دفتر خاطرات دارم و از همین راه یه عالمه دوست جون جونی دارم و .... گفت دوستاتو دیدی ؟ گفتم چندتایی شونو . گفت باهاشون حرف زدی ؟ گفتم با چند تائی شون . گفت پس چرا به من زنگ نمیزنی ؟   منم الکی ماست مالی کردم که خوب ... اخه ... خوب دیگه ... ( وای خدا چقدر از این شکلکه خوشم میاد ) بعد وبلاگمو بهش نشون دادم . شروع کرد به خوندن . یه جاش هم خندید . اونجایی که نی نی شیرین گندمک و کرده بود تو دماغش و گریه میکرد چرا درش اوردی . بعد اونم یادش افتاد که دخترش هم یه لوبیا کرده بود تو دماغش و .... خلاصه وقتی داشت میرفت حالش کلی عوض شده بود ...
دفعه ی بعد ساعت ۸ و خوردی صبح بود که اومد و گفت بریم پشت بوم . بعد گفت بیا خونه مون تا من به کارام برسم . رفتم و من به کاراش رسیدم . بعد گفت بریم خرید دلم وا شه . رفتیم البته با نی نی . بعد یه راست رفت طرف پارک ! بعدش حالش بد شد رفتیم خونه اش . بعدش .... خلاصه من اون روز پسرم بدون ناهار رفت مدرسه . نی نیم از روی نیمکت پارک خورد زمین ! ناهار حاضری خوردیم . خونه و زندگیم حسابی بهم ریخت تازشم ۳ بار نی نی بیرون از خونه به حد جنون لج کرد !   چیزی که اصلا سابقه نداشت ... همسایه مونم بازم حالش بد شد که بهم گفت زنگ بزن به شوهرم بیاد منو ببره درمانگاه ! تا مدتی منو ۲ تا دیگه از همسایه ها پیشش موندیم تا تنها نباشه ...

بهم گفته که هر روز صبح بیا پیشم تا منم بتونم به کارام برسم ! میگه تو منو شاد میکنی . دیگه نمیدونه که هر بار که از پیشش میرم از شدت موج منفی که دریافت کردم خودم داغون میشم و سرم به شدت درد میگیره !

یه روز اومد دنبالم و رفتم دیدم شوهرش خونه اس . خیلی سختم شد ولی اون ول کن نبود و میگفت بمون . منم بهش گفتم اگه هر کاری داشت بیاد و صدام کنه یا زنگ بزنه میرم به کاراش میرسم ... سبزی هاشو اوردم خونه و خورد شده تحویلش دادم ....

دیگه نمیدونم چیکار کنم . هر روز فکر منو به خودش مشغول میکنه . دلم براش شور میزنه . ناراحتشم ولی منم توانشو ندارم که مدتی باهاش بمونم . خودم افسرده میشم . داغون میشم .سر درد میگیرم . خودم اند استرسم . بعدش میام هی سر بچه هام خالی میکنم . اصلا نمیتونم بهش نه بگم . حتی اگه کارم زیاد باشه یا اصلا حوصله نداشته باشم ...خدایا نمیدونم چیکار کنم ....

خودش میگه من هر جا هستم همه رو افسرده میکنم و میزنه زیر گریه ... میگه میدونم کسی دوست نداره پیشم باشه ... بهم میگه بیا بهم اینترنت یاد بده میگم باشه ولی توان شو نداره . ضعیف شده حاملگی هم حالشو بدتر کرده . همش دراز میکشه ... مامانش اینها هم هی میان پیشش و هی میبرنش خونه شون ولی بازم روحیه اش عوض نمیشه ...مشاورش میگه باید خودتو سرگرم کنی مخصوصا نصفه شبا که بی خوابی میزنه به سرت اما اون نه به کتاب خوندن و مجله نه دیدن فیلم نه جدول حل کردن نه اهنگ هیچ چی علاقه نداره ... از اولشم علاقه ای بهشون نداشته و این کارا رو اتلاف وقت میدونسته ...میگه مشاورش گفته از کمالگرایی این طوری شده . میگه همیشه میخواسته از همه بهتر باشه . تموم وقتشو میذاشته پای علم اموزی و عبادت و زیارت و ... میخواسته به این روایت که فکر کردن از فلان سال عبادت بهتره عمل کنه و هی زور میزده فکر کنه اما الان دیگه فکر ولش نمیکنه ! دعا نویسا هم میگن چشم و نظره . یکی هم گفته بدون بسم الله از یه سه راهی رد شدی ! مشاورش میگه خودت باید بخوای اما اون فکر میکنه که هیچ وقت خوب نمیشه . میگه من میمیرم و بچه هام .... میزنه زیر گریه برادراش بهش میگن اخه از چی استرس داری ؟ شوهرت بده ؟ بچه هات بدن ؟ زندگی خوبی نداری ؟ اخه چی ؟ اونم جواب میده چی کار کنم مگه دست خودمه ؟ دل تو دلم نیست ... دارم میمیرم !!! میگه همه چی از اونجا شروع شد که شوهرش قرار بود بره کربلا زیارت . شب قبل از رفتن شوهرش اون تا صبح خوابش نبرد و بی خوابی های شبانه اش ادامه پیدا کرد . یه نصفه شب هم که خیلی داغون بود و همسر و بچه هاش خواب بودن از سر بی قراری زنگ میزنه مشاورشو از خواب بیدار میکنه و ازش کمک میخواد که اونم با صبر و مهربونی اونو اروم میکنه . تازه گاهی دلش میخواد ساعت ۴ صبح بیاد دنبالم که شوهرش منصرفش میکنه !!!!

شما فکری به ذهنتون میرسه ؟

* خواهش میکنم براش دعا کنین .

* چقدر سخته ادم یه مریض تو خونه داشته باشه . مخصوصا مریض روانی و افسرده . خیلی سخته ....

* روانشناسی هم عجب شغل اعصاب خورد کنیه

* شوهرم میگه اگه تو توی این غربت دوستای اینترنتی تو نداشتی حتما همین حال و روزو داشتی . واقعا هم راست میگه . ممنون از همه تون بابت محبت هاتون . شما برام خیلی عزیزین .

شوهر بزرگتر یا کوچیکتر ؟ مسئله این است !!!

mamane-nini — Wed, 04 Nov 2009 18:54:18 GMT

سلام

سریال دلنوازانو نگاه میکنین ؟

انتقادهایی که درباره اش میکنن و خوندین و شنیدین ؟ نظرتون درباره ی این سریال چیه ؟ به نظر شما دیدنش وقت تلف کردنه یا برای وقت گذرونی و تفریح بد نیست ؟

تنها چیزی که ذهن منو به خودش مشغول کرده ازدواج بهزاد ۲۳ ساله ( اخه ستایش ۲۴ سالشه و بهزاد هم از ستایش کوچیکتره ...) و یلدای ۲۶ ساله اس ! اون هم بدون هیچ مخالفتی از سوی بقیه ... در حالی که اصلا ذهن بیننده به سمت سن اونها نمیره و به نظر بیننده خیلی هم به هم میومدن ! حالا فکر کنین که قرار بود بهزاد با مهتاب (فکر میکنین مهتاب چند سالشه ؟ ) ازدواج کنه !!!!

به نظر شما ازدواج یه پسر با دختری بزرگتر از خودش خوبه یا نه ؟ اگه فکر میکنین تو این اوضاع بی شوهری و ترشیده شدن دخترا اگه پسر کوچکتر به خواستگاری بیاد باید زود نون رو به تنور چسبوند به نظرتون چند سال بزرگتر باشه بد نیست ؟

یه نفر میگفت چه اشکالی داره حضرت خدیجه هم از حضرت محمد سالها بزرگتر بود ولی زندگی شون خیلی هم خوب بود ... به نظر من نمیشه حضرت خدیجه با اون عظمت رو با زنای امروزی مقایسه کرد . زنای امروزی که به شوهر بزرگتر از خودشون ریاست میکنن و سرش غر میزنن حالا اگه شوهره کوچیکتر از اونها باشه که دیگه هیچی !!!!

به نظر من که زن باید حتما از مرد کوچیکتر باشه . حالا هم سن و سال هم بد نیست اما اصلا اقا پسرا وقتی دیدن طرف ازشون بزرگتره باید قیدشو بزنن . دختره هم اگه دید کوچیکتر از خودش با علم به این موضوع اومده خواستگاری ( البته باید دید چرا یه پسر میخواد با زنی بزرگتر ازدواج کنه ! از روی ترحم ؟ یا عشق ؟ یا مصلحت ؟ یا اجبار ؟ یا .... ) نباید قبول کنه چون تو خونه نمیشه دو نفر رئیس باشن !!!!! ولی خوب به قول همسرم همیشه استثنا هم وجود داره و ممکنه گاهی زنهایی هم پیدا بشن که از ذوق و شوق بر اورده شدن حاجت شون چنان مطیع و گوش به فرمان شوهر کوچیکتر از خودشون بشن که باعث حیرت دیگران بشه ....

لقا’ الله

mamane-nini — Mon, 26 Oct 2009 07:38:12 GMT

سلام

نصفه شب مثل یه بچه کوچولو از سرما خودمو گلوله کرده بودم و خوابم نمیبرد . پتو رو تا زیر دماغم کشیده بودم بالا ... همسرم متوجه شد و بدون هیچ حرفی رفت و لوله بخاری رو از اون اتاق اورد و شروع کرد به وصل کردن بخاری ...

خیلی طول کشید و منم اصلا از سرما حال تکون خوردن نداشتم . همسرم انگار از کار نصب زیاد راضی نبود و هی بالا و پایین لوله ها رو تکون میداد و امتحان میکرد ... کم کم منم یکمی ترس برم داشت و گفتم : نکنه امشب به لقا الله بپیوندیم ؟ - : چطور ؟ من : اخه ظرفها رو نشستم ! خونه هم زیاد مرتب نیست !!!

بعد از کمی که دیگه کار تموم شد گفت : ان شا الله که به لقا الله نمیپیوندیم ! من : من میترسم ! تا صبح خوابم نمیبره ...

ولی نمیدونم توی اون گرمای ملس کی خوابم بود ...

نکته ی اخلاقی : ۱ - همیشه برای پیوستن به لقا الله اماده باشید ۲ - همیشه ظرفها رو قبل از خواب بشوئید تا در صورت پیوستن مورد تمسخر خاص و عام قرار نگیرید . ۳ - هیچ وقت قاطعانه نگوئید من تا صبح خوابم نمیبره ... ۴ - همیشه از زحمات همسران تون تشکر کنید تا باز هم به انجام دادن کارها تشویق بشن !

* هر کی نکات بیشتری از این نوشته یاد گرفت به منم بگه تا یاد بگیرم

تخم مرغ شکم پر !!!

mamane-nini — Fri, 23 Oct 2009 14:37:38 GMT

سلام

یه روز من یاد بچگیام افتادم و برای همسر و پسرم تعریف کردم که : اون موقع ها که بچه بودیم ، روز معلم که میشد بچه ها برای معلم با بهار نارنج دست بند و گردنبند بهار نارنج درست میکردن و بهش هدیه میدادن . ( با نخ و سوزن بهار نارنج ها رو نخ میکردن ) یا تخم مرغ رو خالی میکردن و توش رو پر از گلبرگ و بهار نارنج و اکلیل و خورده کاغذ رنگی میکردن و چند نفری منتظر اومدن معلم میموندن . تا معلم می اومد تخم مرغ رو به سقف پرتاب میکردن و چیزهای توی تخم مرغ مثل بارون رو سر معلم می ریخت ... یاد اوری این خاطرات نه تنها برای من لذت بخش بود بلکه یه فکر خوب به سر پسرم انداخت . زود رفت یه تخم مرغ خالی کرد و بعد از مدتی یه تخم مرغ پر تو دستش بود و میخواست فردا ببره مدرسه و بزنه تو سر معلمش !

وقتی که فهمیدم توی تخم مرغ رو به جز کاغذ رنگی با اشغال های مداد تراش پر کرده ، با تهدید منصرفش کردم . هم اون و هم چند تای دیگه رو که بعدا درست کرد رو برد و توی پارکینگ با بچه ها شکوند و بدون اینکه کثیف کاریشو مرتب کنه بر گشت خونه و همین طور روزهای بعد و بعد ...

وقتی فهمیدم که تو پارکینگ ما و دیگران این کار رو میکنه بازم به همون روش قبلی منصرفش کردم . ولی اون باز تخم مرغ شکم پر !!! درست کرده بود و حتما میخواست اونو هم بشکونه . بعد از صحبت کوتاهی که با پدرش کرد با خوشحالی اومد وسط حال ایستاد و من با دهن باز ازش پرسیدم چیکار میخوای بکنی ؟

با رضایت گفت : بابا بهم اجازه داد که اینجا بشکونم !

حالا هی از من انکار و از اونا اصرار ...

باباش گفته بود به شرطی میتونی توی اطاق بشکونی که بعد جارو کنی و همه جا رو تمیز کنی و پسرم هم با خوشحالی قبول کرده بود ولی من اونو میشناختم . اخرشم دموکراسی حاکم شد و من با اعصابی لهیده به اون صحنه ی اسفناک نگاه میکردم و دیدم که کل لذت انداختنش 5 ثانیه هم طول نکشید و بعد هم پسرم رفت دنبال کاراش!!!!!!!!!

هر چی بهش گفتم تو قول دادی زود باش خونه رو تمیز کن ! گفتش که باشه حالا ! بعدا جارو میکنم . من که نگفتم همین الان تمیزش میکنم که !

اخرشم مثل همیشه کار خودم بود و باز هم مثل همیشه تو دلم به خودم بد و بیراه گفتم که حرف اونو قبول کردم . و میدونم که بازم مثل همیشه وقتی بخواد کاری رو بکنه که من یا باباش اجازه نمیدیم هی اصرار و اصرار و قول های جور وا جور و کارش که انجام شد خداحافظ و تموم !

شما با هم خواهرین ؟

mamane-nini — Mon, 19 Oct 2009 06:42:18 GMT

سلام

نی نی نق میزد و میخواست من ایستاده بغلش کنم . منم بچه تو بغل ایستاده بودم و تکونش میدادم . بابای نی نی اومد و به نی نی گفت : تو یه روز از مامان ات هم بزرگ تر میشی ؟ نی نی گفت : اره باباش گفت : اون وقت هر کی تو و مامان رو با هم ببینه ... ( من یک دفعه یه جوریم شد ... حتما میگه که چه مامان پیری داری ....) میگه شما با هم خواهرین ؟ نی نی گفت : اره !

من به همسرم گفتم : دیگه این جوریام نیست .... همسرم با یه لبخند قشنگ گفت : چرا ... تو همین جور جوون میمونی ....

قند تو دلم اب شد

به ده نفر اول به طور رایگان رمز داده میشود

اسباب بازی یا همبازی مسئله این است !

mamane-nini — Tue, 13 Oct 2009 15:05:18 GMT

سلام

برای روز کودک خیلی دلم میخواست دل بچه ها رو شاد کنم . یه سر رفتم نمایشگاه اسباب بازی و لوازم تحریر نزدیک خونه مون و هر چی نگاه کردم چیز بدرد بخوری پیدا نکردم . اخه همین چند روز قبلش چند تایی اسباب بازی و لوازم تحریر گرفته بودیم و چیزی نیاز نداشتن . دست خالی برگشتم . تنها کاری که کردم یه عالمه خوراکی و چیپس و مانچی و اب میوه و کاکائو و تخمه و بادوم ... خریدم . نشستیم و خوردیم و برا پسرم توضیح دادم که رفتم کادو برات بخرم ولی چیزی به درد بخور پیدا نکردم . گفتم اون سری خودکار های اکلیلی رو که دلش میخواست رو هم سوال کردم ، ولی نداشت . فکر کردم که دلیلام منطقیه و اونم فهمیده ولی دیدم که گفت پول بده خودم میرم یه چیزی انتخاب میکنم !!! البته منم حرفی نداشتم . مگه چند بار در سال روز کودک داریم ولی باباش قبول نکرد و گفت بسه دیگه چه خبره ! این همه اسباب بازی داری اصلا بازی میکنی باهاش ؟

اونجا بود که کم کم پسرم شروع کرد به غر زدن که یه روز کودک هم نمیذارین ادم خوش باشه ... یه اسباب بازی هم واسه ادم نمیخرن ... روز تولد مون هم خوش نبودیم الانم نمیذارن خوش باشیم ... اصلا برام کادو میخرین شما ؟ واسه تولدم هم هیچی واسم نخریدن ... یه اسباب بازی هم نخریدن . همش لباس لباس . لباس میخوام چیکار ؟ .......

من واقعا دهنم باز موند . واقعا که ! یه بار توی تابستون امسال رفته بودیم تهران رفتیم یه مرکز تجاری، این پسره هر یه قدم به یه قدم گفت یه چیز واسه منم نخریدی ! گفتم خوب خودت که میبینی سایزت لباس ندارن من چیکار کنم ؟ کفش هم نپسندیدی ! شلوار کتان هم که گرفتم باز چیه ؟ اخرش یه تفنگ 10 تومنی یه متری برداشت و دلش اروم شد اونو از تهران تا خونه گرفته بود دستش !!! انگار تو شهر خودمون قحطی تفنگ اومده بود ... بعدش من یه کفش اسکیت براش گرفتم بهش گفتم این کادوی تولدت بود ولی چون تو تابستون بی کاری زود تر گرفتم برات تا حالشو ببری . بعدشم که برا تولدش هم علاوه بر اون اسکیت 3 تا کارتون دلخواهش رو من گرفتم و 3 تا دی وی دی بازی ( یکیش ترانسفورمرز بود که سر مونو خورد از بس که گفت برام بخرین ) هم باباش . دو تا از خاله هاش لباس گرفتن یه خاله دیگه لوازم مدرسه و مامان بزرگشم کفش گرفت و اون یکی مامان بزرگشم پول بهش داد اونم همشو کمتر از یه هفته به باد فنا داد . همین یه هفته پیشم که 4 تا اسباب بازی ... واقعا پر توقعی نسیت این حرفا ؟ مگه ما بچه بودیم چی داشتیم ؟ وا الله من که خیلی کوچیک بودم یه عالمه اسباب بازی های برقی و کوکی و خارجی داشتم که همشون هم بدست مهمون های نا اهل خراب شد ولی بعد که کم کم تعداد مون زیاد تر شد و خرج مامان اینها برا ساخت خونه بیشتر شد دیگه اسباب بازی هامون محدود بود . چند تا عروسک قراضه و دیگ و قابلمه پلاستیکی و اتاری ! اون قدر هم بازی با همین ها بهمون مزه میداد .... مهم اسباب بازی نیست مهم همبازیه . ادم بدون همبازی با یه عالمه اسباب بازی هم حوصله اش سر میره ....

* حالا نگین که با کامپیوتر دیگه این حرفها حرف شده و ... کامپیوتر هم حدی داره . یه بار پسرم هی به باباش گفت و خواهش تمنا کرد که باباش یه هفته رو بهش هفته ی ازادی بده ( که هر کاری دوست داشت انجام بده ) بعد با این شرط تصویب شد که کارهایی که میکنه به ضررش نباشه و حد و حدود رو رعایت کنه و خودشو نترکونه از بازی کامپیوتری و ... اونم با اشتیاق گفت بله من کار منطقی انجام میدم و ... روز اول ۷ ساعت بازی کرد . روز دوم ۶ و نیم ساعت . روز سوم ۵ ساعت . روز چهارم ۶ ساعت و روز پنجم هم ۳ و نیم ساعت ( و این مدت کوتاه !!! برای این بود که مهمون داشتیم ) روز ششم و هفتم هم سیستم خدا رو شکر خراب شد و نتونست بازی کنه که با سی دی های کارتون جبران فرمود . البته بجز اون مقدار بازی کلی کارتون و تلویزیون هم روش حساب کنین . حالا یه مشاور گفته بود بچه تو سن پسرم باید نیم ساعت در روز به کامپیوتر نگاه کنه حالا چه بازی چه نگاه الکی ...

* یادش بخیر خاله بازی ها مون ... سیب های ریز شده تو قابلمه ... چایی سرد تو فنجون های پلاستیکی ... اب بازی های دم غروب ... لی لی بازی تو حیاط ابادان ... اتاری و 4 تا بچه که باید نوبت مینشستیم تا بعد از باخت یکی نوبت به دیگری برسه و من که بزرگتر بودم مرحله های بیشتری رو رد میکردم و مریم که اخری بود همش میباخت و من خوشحال میشدم که نوبت زودتر به من میرسه ... یادش بخیر اسم فامیل . اتل متل توتوله . کلاغ پر . گرگم به هوا . دست دست دست پا پا پا جاها عوض . نقطه بازی . قایم موشک . استوپ ازاد . بالا بلندی . طناب بازی ............. هــــــــــــــی ....

* دیروز پسرم داشت با اسکیتش تو خونه ور میرفت و چرخهاشو تمیز میکرد تا بتونه تو خونه هم ویراژ بده که به سرم زد کفششو امتحانکی بکنم . کفشش 4 سایز بزرگ و کوچیک میشه و بزرگترین سایزش به پای منم میخورد . وقتی ایستادم پشیمون شدم و با ترس و لرز میخواستم بشینم که همسر گرامی موذیانه اومد به طرفم و بازوهامو گرفت و هی منو به چپ و راست متمایل میکرد و نقشه های شومی در سر داشت و داد و بیداد های التماس گونه ی منم اثری نداشت که با یه حرکت ماهرانه با چرخهای اسکیت انگشتای پاشونو لگد کردم و ایشون هم وقتی فهمیدند که عمدی در کار بوده ناراحت شدند و رفتند . بعد هم مقداری مورچه گانه به اطراف رفتم و مقداری که ترسم ریخت و کمی مهارت پیدا کردم خیرش را خوردم و سایز کفش را به سایز قبلی برگرداندم تا مبادا باز هم از این کارهای اکروباتیک به سرمان بزند !

* حافظ جان تولدت مبارک

* اوووووووووووف خسته شدم از بس حرف زدم

شیرین گندمک

mamane-nini — Tue, 29 Sep 2009 09:01:18 GMT

سلام به همگی

اون روزها که شمال بودیم و پیش خانواده ، یه روز خواهرم مهتاب و دو تا پسراش هم اومدن و همگی دور هم بودیم . بچه ها نفری یه شیرین گندمک داشتن و منم براشون نفری یه بشقاب اوردم و بچه ها عین گربه دهناشونو میبردن توی بشقاب و شیرین گندمک میخوردن و گندمک ها به دهن و دماغ شون میچسبید و کر کر میخندیدن . ما خواهرام به حرفای خودمون مشغول شدیم ... بعد از مدتی بچه ها رفتن پی بازی ...

چشممون که به نی نی افتاد دیدیم که صورتش حالت عادی نداره بینیش بزرگ شده !!!!! با بررسی های به عمل اومده و در حالی که نی نی مثل ماهی از دستمون فرار میکرد و تقلا که دست به بینیش نزنیم فهمیدیم که خانوم خانوما یه گندمک گنده رو به صورت افقی کرده تو دماغش ! با هزار بد بختی گندمک رو از دماغش در اوردیم . خواهرم از بالا اروم فشارش داد پایین و منم با ناخن اروم اروم بیرون اوردمش . بعد که ما با خوشحالی مثل پت و مت به همدیگه نگاه کردیم دیدیم نی نی داره با خشم گریه میکنه و داد میزنه چرا درش ابردین ( اوردین )!!! ما دهنمون باز موند که یعنی چی ؟ که دیدیم نی نی دوید به سمت بشقاب گندمکش و یکی رو گرفت و تا خواست دوباره فرو کنه تو دماغش پریدم و دستشو گرفتم . چه جیغ و دادی میکرد که میخوام بذارم تو دماخم و .... !!! خواهرم مریم با خنده گفت بیا این سیبو بذار تو دماغت . نی نی اروم شد و رفت و سیبه رو از دست مریم گرفت و برد به سمت سوراخ دماغش و فشاری داد و گفت : نمیشه !!! دیگه مجبور شدیم گندمک ها رو از دم دست نی نی جمع کنیم تا کار دست خودش نداده .

* مامان بزرگشم گفت که عمو بزرگه ی نی نی وقتی کوچولو بود هسته البالو رو کرده بود تو دماغش و برا در اوردنش مجبور شدن ببرنش دکتر .

* یه باز دیگه هم که نی نی داشت گندمک میخورد و من حسابی مواظبش بودم دیدم بازم خیالات شومی در سر داره که نذاشتم ...

* من و مریم سر نوشتن این مطلب با هم دعوا داشتیم . مریم میگفت من مینویسم تو وبلاگم و من میگفتم من مینویسم . اخرش من اول شدم !

***چقدر سخت بود لحظه ی اخر دیدار ... وقتی اتوبوس راه افتاد و ما و مامان و بابا و دستهایی که برای هم تکون میدادیم و بغضی که تو گلو بود و اشکی که منتظر دور شدن تا با خیال راحت بریزه پایین ... چقدر هم ضد حال بود وقتی که اون وسط هی علیرضا با ارنجش میزد به دستم که مامان ... مامان ... مامان ... اون چیه اون بالا ؟

* ابنوس جون این پست از کارای نی نی رو به خاطر حرف شما گذاشتم .

کنگر خورون

mamane-nini — Tue, 22 Sep 2009 17:20:18 GMT

سلام

دوستان لطف داشتن و بهم یاد اوری کردن که کنگر خوردم و لنگر انداختم ... گفتم هنوز مزه ی کنگر رو نچشیدم اون وقت میبینم که خوردمش و خبر ندارم ! اش نخورده و دهن سوخته ؟ برم ببینم اصلا این کنگره چه شکلیه ؟ یه سرچ و بعدش دیدم !!!!!

با خودم گفتم این که همون خار هایی که نزدیک خونه مونه !!!

با تعجب دیدم چه چیزها ... خورش کنگر و بورانی کنگر و ... بعدشم خواص و فوائدی مثل این که براي كاهش فشارخون ودرمان گرفتگي رگ ها مفيده .اشتها آور است وتقويت كننده عضلات (بويژه عضله هاي قلب) است . یا ضدعفوني‌كننده، اشتهاآور، تب‌بر و هضم‌كننده غذاست و درضمن، مصرف آن باعث تقويت دستگاه گوارش مي‌شود. !!!

اینم نوع فرنگیش

اینم لینکاش: خواص کنگر و فوائد کنگر

هیچ وقت مثل یه چیز بدرد بخور نگاهش نکردم ! همیشه به چشم یه اشغال دیدمش ! چه گیاه هایی که دم دستمون رشد میکنن ، پر فایده ان و ما بی خبریم !

عیدتون مبارک ... نماز و روزه هاتون قبول .

ما تا اخر هفته بر میگردیم !!!!

من سی ساله ام ...

mamane-nini — Mon, 14 Sep 2009 19:43:18 GMT

یکی بود یکی نبود ... یه سایه بود که خیلی مهربون بود !!! درست سی سال پیش همچین روزی اون نبود ولی فردا صبحش یعنی 24 شهریور 58 ، اون بود ...... قصه ی ما بسر رسید کلاغه به خونه اش نرسید . بالا رفتیم ماست بود قصه ی ما راست بود .

سلام

ممنونم از تبریکاتون . همیشه فکر میکردم رسیدن به سی سالگی ، فاجعه است . دلم نمیخواست روزها بگذرن و من به سی سالگی برسم . ولی الان میبینم که سی سالگی هم عالمی داره !!! هی یاد کارهای بچگیام ( نه خیلی بچگی تقریبا سن و سال خودتون یعنی دهه ی بیست ) می افتم و شرمسار میشم ... الان که یه بچه ( بابا منظورم هم سن و سال شماهاست دیگه ) یه کار اشتباهی بکنه به بزرگواریم میبخشمش . مثل خودم که خیلیا به بزرگواریشون بخشیدنم ....

داشتم فکر میکردم که متولد شدنم چقدر پر خیر بوده ! هم به مامان و بابام برای بار اول حس مادر و پدر شدن رو چشوندم هم برای بار اول دو نفر رو مامان بزرگ و بابا بزرگ کردم و یه عده رو عمه و عمو ... خدا خیرم بده که این همه باعث خوشحالی شدم !!!

خدایا ...دستت درد نکنه منو افریدی . ممنون که منو دوستدار اهل بیت کردی . ممنون که نعمت سلامتی رو بهم دادی . ممنون که مهرمو تو دل مادر و پدر و عزیزام گذاشتی . خدایا کاری کن همون طور که وقتی اومدم من گریون بودم و خانواده ام خندون ، وقت رفتنم من خندون باشم و بقیه گریون ....

* شمارش معکوس رو برای برگشت به خونه شروع کردم ... ماه رمضون هم افتاده به سرازیری ... چه ماه شیرینی بود ...